شعر و غزل دراماتيك

دراین دنیا

که ازاول برای آدمی حکم است

چه ترس ازکدخدایی که فقط در ده خدای مردگان بوده

مراازسیب خوردن ومشت گندمی ترسند

بدون اینکه ازدریا که ازسرگذشت هربار

برایم قصه ای گویند

مرا نوح نبی آورد

که غرق عشق باشم

نه مجنون عاشق شیرین

نه فرهاد عاشق لیلاست

به حکمی که سرانجامش فقط مرگ است امیدبستم نه بردنیا

فقط بر حاکم دنیا

عجیب این که نشد ازسر_نوشتی سرنوشتی را.....

مرا نوح نبی آورد ...